Lambert van Herwijnen

Lambert van Herwijnen 1942

Mijn peetoom Lambert van Herwijnen (1921 – 1998) was de oudste broer van mijn moeder. Hij is in 1960 vanuit Nederland geëmigreerd naar de USA. Bij mijn doop heeft hij de belofte uitgesproken dat hij mij zou uitnodigen om met hem door Amerika te reizen. Hij heeft vanaf mijn achtste jaar regelmatig bij mijn ouders gepolst of ze mij naar hem op vakantie wilden sturen. Hij heeft woord gehouden, zo ook mijn ouders, en op de dag dat ik 15 werd, was ik in mijn eentje op weg naar Chicago. Terwijl mijn moeder, die ook nog twee andere broers in The States had wonen, er zelf nog nooit was geweest, liet ze mij gaan. Hoe fantastisch was dat!

Van haar broer Harry zijn dochter Diane en zoon John met oom Lambert en mij mee op reis gegaan. Vanuit Combined Locks in de staat Wisconsin zijn we via Chicago, St. Louis, New Orleans, langs de Golf van Mexico naar o.a. Disneyworld en het Kennedy Space Center in Cape Canaveral, Florida, gereisd. Veel indrukken, veel samen gezongen en heel veel kilometers in korte tijd. We waren er overigens net een week te vroeg voor de lancering van de Apollo op 15 juli 1975. In Disneyworld hebben we bij de dagafsluiting samen naar het vuurwerk staan kijken en het Amerikaanse volkslied gezongen. Het maakte diepe indruk op me, om mijn oom vol overgave met zijn rechterhand op zijn hart “zijn” volkslied mee te zien zingen. “Oh, long may it wave O’er the land of the free and the home of the brave!” Eigenlijk begreep ik er toen helemaal niets van!

De terugreis was via de Smoky Mountains  (’n echte beer gezien) naar Milwaukee en Combined Locks, aan Lake Michigan. Een onuitwisbare ervaring had ik mee mogen maken op deze jonge leeftijd, die ook voor Rens heel erg bijzonder was: hij was op dat moment namelijk nog niet in The States geweest.

Oom Lambert werd in onze familie Uncle Sam genoemd. Tot zijn 65e is hij vrijgezel geweest en heeft hij een heel bijzonder leven geleid waarover hij mij in een openhartige confessionsbrief geschreven heeft. Vanaf zijn 65e is hij getrouwd geweest met Cathy totdat hij op 77-jarige leeftijd overleed in Milwaukee. Om uitdrukking te geven aan mijn respect voor hem ben ik als afgevaardigde van de Nederlandse familie naar Amerika gegaan om afscheid van hem te nemen en hem “ter aarde te bestellen”.

Ik had bedacht dat ik iets specifieks uit Nederland mee wilde nemen om bij de kist te leggen en kwam op het idee om op Schiphol gecertificeerde tulpen te kopen die ik zou mogen importeren in de Verenigde Staten. Bij het verlaten van mijn huis in ‘s-Hertogenbosch realiseerde ik me echter ineens dat deze oom in 1921 hier in deze stad is geboren. Ik kreeg een ingeving dat er originele geboortegrond mee moest om in de kist te kunnen leggen. In tijdnood omdat de taxi al voor de deur stond om me naar het station te brengen, heb ik snel een zakje en een lepel gepakt en heb aarde er in geschept. Ik had geen idee of het mocht, maar ik vond dat het moest. Eenmaal ter plaatse was ik in de gelegenheid het zand zelf in de kist te leggen omdat die nog open was. Dit gebaar heeft me op dat moment, en later nog vele malen, een heel goed gevoel gegeven: de cirkel was weer rond. Tijd en afstand deden er helemaal niet meer toe! Dit gebaar is voor mij een belangrijke inspiratiebron geweest voor “Ikspaardeaarde”. 

Één reactie op “Lambert van Herwijnen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.